دلم از عشق بیزاره

رفیقان نا رفیق اند و عزیزان قاصد حسرت

در این متروکه ی دنیا که یاری نیست

نشانی از کسی یا از دیاری نیست

به عشقی جز خداوند اعتباری نیست.

                        یکی می گفت که غریبی یکی می گفت که بی وفایی

                       شب رفتن تو قلب آرزوهام انگار واسه همیشه وایساد

                       شب رفتن تو چشمات راسی راسی چه برقی داشتند

                        این همه آدم چرا من پس با من چه فرقی داشتند

                             شب رفتنت پاشیدم همه اشکامو تو کوچه

                                        شب رفتنت دلم رفت.....

من راست گفته ام که برای تو زنده ام

                                          که غیر از من کسی را دوست داری؟

دو چشمش از خجالت بر هم افتاد

                                           میان گریه هایش گفت:

                                                                                              آری!

گاهی دلم می خواهد بدانی حال من چگونه است اما بدان که من همیشه حال تو را می دانم.اغلب دلم  برایت تنگ می شود.جای تعجب نیست یک دیوانه دارد با تو حرف می زند خودت قضاوت کن که اول دیوانه نبود و حالا خوشحال است که تو دیوانه اش کردی.اولین باری که رفتی هنوز این معما را نمی دانستم اما آن وقت که با لحن فریادی ات مانع چکیدن اولین تگرگ اشکم شدی فهمیدم رفتن نوعی ماندنست و تو رفتی که بمانی و ماندی.

                                                      کسی که بیشتر از دیروز دوستت دارد.